در دو مطلب قبلی به قسمت هایی از مصاحبه ی صورت گرفته میان خبرنگار خبرگزاری ایسنا با محسن پور کیانی، رئیس هیات مدیره و مدیر عامل شرکت بیمه ایران پرداختیم.

در این مطلب به ادامه ی این گفت و گو توجه کنید:

*زمان هایی است که بیمه گر و بیمه گذار در مورد مقدار خسارت به مشکل برمی خورند اگر فرض بر این باشد که حق با بیمه گذار است در بسیاری موارد دیده می شود که به علت هزینه های داوری بیمه گذار از این موضوع صرفنظر می کند شاید آن مبلغ مثلاً حدود ۲۰۰ یا ۳۰۰ هزارتومان نیز باشد که می تواند در تعداد بالا سود خوبی را برای بیمه گر رقم بزند شما برای این طور مشکلات راهکاری دارید؟

بطور کلی موضوع داوری برای مواردی مصداق دارد که رقم خسارت قابل توجه است ، در خسارتهای خرد و جزئی ، این موضوع چندان کاربرد ندارد چون هم فرایند داوری فرایندی تخصصی و قانونی است و دوم آنکه هزینه های انتخاب و بکارگیری داور برای مبالغ جزئی برای هر دو طرف بیمه گر و بیمه گذار زمانبر بوده و اقتصادی نیست. لذا در صورت بروز اختلاف در کارشناسی خسارت های جزئی ، مدیر واحد اجرایی و یا مسئول خسارت وارد عمل می شود و ممکن است کارشناس دومی را تعیین نماید و پرونده خسارت مدیریت می شود به نحوی که بیمه گذار در میزان و مبلغ خسارت ارزیابی شده بطور مستدل ، مستند و تخصصی اقناع می شود. در موضوع داوری هدف و مقصود کسب سود و منافع برای بیمه گر نیست و به هیچ وجه بیمه ایران در این رابطه نگاه سوداگرانه و یا سود جویانه ندارد و حقوق بیمه گذاران خود را تضییع نخواهد نمود ، برای یک شرکت بیمه دولتی مانند بیمه ایران در رسیدگی به خسارتها ۵ اصل مورد توجه قرار می گیرد: اصل احترام ، اصل مشاوره صحیح ، اصل سرعت ، اصل پرداخت عادلانه و منصفانه خسارت و اصل ارزش آفرینی برای مشتری.

*چند سالی است که در بیمه های عمر و پس انداز سود مشارکت در منافع داده نشده است و گفته می شود که این موضوع به این خاطر است که نمی شود بیمه ها را جدا کرد ، آیا شما برای این موضوع راهکار خاصی به ذهنتنان می رسد؟

این همان مشکلی است که در بالا اشاره کردم. نبود تفکیک لازم در این بخش یکی از دلایل عدم رشد بیمه های زندگی در کشور است. الان صنعت بیمه در وضعیتی قرار دارد که باید کیک صنعت را بزرگ کرد و بزرگترین منافع برای صنعت و برای کشور در حوزه بیمه در بیمه های زندگی نهفته است. ساختار شرکت های بیمه در ایران باید به هلدینگ های مختلف بیمه ای تقسیم شود تا امکان تفکیک منابع کوتاه مدت از بلندمدت وجود داشته باشد. منابع بیمه های زندگی منابعی بلندمدت هستند و پرداختی منظم و قطعی دارند ولی منابع بیمه های غیرزندگی اینطور نیست. در نتیجه استراتژی سرمایه گذاری و استراتژی استفاده از این منابع و استراتژی ذخیره گیری در این منابع کاملا متفاوت است.  می دانید که بیمه ایران در جهت توسعه بیمه های زندگی در کشور ، مأموریت ویژه ای را به شرکت بیمه ایران معین داد و طرحی سراسری را تحت عنوان بیمه زندگی مان ارائه نموده است و هم اکنون حدود نیم میلیون نفر خریدار این طرح جدید از بیمه ایران بوده اند ، قصد داریم این شرکت را با کمک بیمه مرکزی ج.ا.ا به یک شرکت بیمه تخصصی در بخش بیمه های زندگی تبدیل کنیم و به یکی از هلدینگ های چهار قلوی بیمه ایران تبدیل شود.
اما تا آن هنگام که این ساختار اجرایی شود ۵ سیاست راهبردی : ” حمایت فنی و فروش ” ، ” تفکیک حسابهای بیمه زندگی ” ، ” پشتیبانی نرم افزاری تخصصی” ، ” نیرومندسازی بخش سرمایه گزاری منابع ” و ” خلق محصولات جدید بیمه زندگی ” در دستور کار ما قرار دارد. در این رهگذر حتی اگر نتوانیم ساختار تخصصی این شرکت را شکل دهیم ولی کماکان سیاست های راهبردی خودمان را ادامه خواهیم داد.

مصاحبه مدیر عامل بیمه ایران

مصاحبه مدیر عامل بیمه ایران

*چند وقت پیش دیده شده بود که خودروسازهای بزرگ وقتی خودروهای خود را پیش فروش می کنند حداقل شش ماه قبل از تحویل خودرو مبلغ بیمه شخص ثالث آن را از خریدار می گیرند در نتیجه شش ماه قبل از شروع بیمه نامه پول از خریدار گرفته شده ، از طرفی خریداران هم نمی توانستند شرکت بیمه ای خود را انتخاب کنند. از دیدگاه شما این موارد به صنعت بیمه خدشه وارد نمی کند؟

فارغ از مشکلات بیمه اتومبیل در ایران که پیشتر اشاره کردم اصولاً تعهد بیمه گر می بایست از زمان شماره گذاری پلاک و یا خروج خودرو از محل درب کارخانه خودروساز و یا از زمان تحویل خودرو در نمایندگی های خودروساز آغاز شود و مشتریان خودروسازان می بایست در انتخاب بیمه گر خود مختار باشند چرا که اگر در آینده اتفاقی بیفتد و بیمه گر ناتوان در پرداخت خسارت باشد ادعای زیاندیدگان در انتخاب اجباری بیمه گر ناتوان ممکن است هم صنعت بیمه و هم خودروسازان را با چالش روبرو کند. به هر حال بیمه ایران در این خصوص طرحی دارد که به سندیکا و بیمه مرکزی ارائه کرده است که پس از مشخص شدن نتایج آن در این مورد اظهار نظر خواهیم کرد.

*بیمه ایران چند وقت پیش با کمیته ملی المپیک تفاهم نامه ای را امضا کرد و قرار شد ورزشکاران المپیکی را بیمه کند ، حتی صحبت شد که امکان دارد در آینده به این ورزشکاران پولی به عنوان بیمه بازنشستگی بدهند. این موضوع به کجا رسید؟

بیمه ایران تمامی ورزشکاران اعزامی و هیأت همراه اعزامی را در چارچوب تفاهم نامه ای که امضا کرد تحت پوشش بیمه ای خود درآورد و در این خصوص متعهدانه و در چارچوب مسئولیت های اجتماعی خود اقدام نمود. اضافه بر این پوشش جامع که شامل جبران هزینه های پزشکی و فوت و نقص عضو بود ، بیمه ایران طی فراخوانی عامه مردم را به مشارکت در طرح بیمه بازنشستگی قهرمانان المپیکی دعوت نمود که متأسفانه چندان با استقبال و مشارکت عمومی مواجه نشد. ولی علیرغم عدم مشارکت مذکور ، از کمیته ملی المپیک تقاضا کردیم که مشخصات کامل قهرمانان المپیک ریو را به ما بفرستند تا بتوانیم رأساً و یا با مشارکت شبکه نمایندگی هایمان ، حداقل پوشش بیمه ای با پرداخت حق بیمه یکجا را برای این قهرمانان عزیز در مورد بیمه بازنشستگی پس از سپری شدن ۲۰ سال فراهم کنیم. انشاءا… به محض دریافت مشخصات و اطلاعات از کمیته ملی المپیک اطلاع رسانی لازم را خواهیم داشت.

*به نظر شما اگر بیمه های خارجی بخواهند وارد بازار ایران شوند کدام یک از قوانین است که باید در آنها تجدیدنظر صورت گیرد؟

هنوز مسائل زیادی برای ورود بیمه های خارجی و فعالیت آنها در داخل کشور وجود دارد ، اینکه آیا آنها حاضر خواهند بود در چارچوب قوانین داخلی کشور ، بیمه نامه شخص ثالث اتومبیل بفروشند ؟ آیا سهم های مندرج در آن و یا بحث مالیات بر ارزش افزوده را می پذیرند؟ آیا آنها متمایل به فروش حد تعهد در بیمه نامه شخص ثالث اتومبیل هستند و تابع قانون دیات می شوند یا نمی شوند ؟ آیا شرایط عمومی مورد عمل خود را عرضه خواهند نمود یا شرایط عمومی داخلی ما را ؟ همچنین نحوه سپردن حسن انجام کار و ضمانت اجرایی نامشخص است. آیا صرفاً ورود آنها بصورت تخصصی مانند اتکایی ، بیمه زندگی ، بیمه انرژی و … خواهد بود و یا بصورت جنرال فعالیت خواهند کرد؟ بحث سامانه بیمه گری و مسائل امنیتی آن چگونه خواهد بود؟ آیا زیر بار اتکایی اجباری خواهند رفت و … که همه و همه مستلزم سیاستگذاری اولیه و برنامه ریزی دقیق و منسجم بیمه مرکزی به عنوان نهاد بالادستی صنعت بیمه است.

ولی به نظر من باید راه را برای آنها هموار کرد تا هم صنعت بیمه ما در رقابتی جدی بیفتد و هم دانش خود را به روز کند. ما بدون رقابت و در شرایط ایزوله خودمان هیچ گاه به آن حدی از پیشرفت که مدنظر سیاستگذاران است نخواهیم رسید. صنعت بیمه ما هنوز بسیار کوچک است و جای رشد بسیار دارد. در نتیجه ورود خارجی ها اگر با تدبیر صورت بگیرد جای هیچ شرکتی را تنگ نخواهد کرد.

*چند وقت پیش دو قطار با یکدیگر برخورد کردند که بیمه لوکوموتیوهای آن بیمه ایران بود، این موضوع به کجا رسید؟

اطلاع دارید که اساساً رسیدگی و ارزیابی خسارتهای بزرگ و یا تخصصی ، مستلزم سیر مراحل کارشناسی توسط ارزیابان تخصصی خسارت است و در موارد خسارت کلی ، سرعت ارزیابی بالاتر است ولی در مواردی که خسارت کلی نیست دقت عمل برای هر دو طرف مهم است. در این رابطه هم فعلاً موضوع مراحل نهایی کارشناسی خود را طی می کند و به امید خدا به محض توافق و اتمام کار ، خسارت آن نیز پرداخت خواهدشد.

*تخمین می زنید این ارزیابی خسارت چقدر طول می کشد؟

اگر اطلاعات و مدارک و مستندات خسارت از سوی بیمه گذار در موعد مقرر ارائه شود ، ما در ارزیابی و پرداخت خسارت هیچ مشکلی نداریم.